قرن

با دلی پر خون و غمین

با لحن و آهنگ حزین

چیزی نبوده جز همین

تو عصر این کامپیوتر

هواپیما  ،  هلی کوپتر

خوبیها خاموش شده

خدا فراموش شده

+ نوشته شده توسط A.R.R در بیست و پنجم فروردین ۱۳۹۴ و ساعت 15:39 PM |

خصم درون

ای  دل  من  دل  تنگ

ای که شدی مثل سنگ

کجا   برفت   وفایت

بگو چه شد صفایت

که با همه چیز و کس

داری مدام سر جنگ

تو واسه من دوست بودی

یار بودی و خوب بودی

گاهی که من سرد بودم

اسیر  و  دلتنگ   بودم

تو   بودی   همدم   من

همیشه    همره    من

ساده بودم می دونی

خیال کردم می مونی

هرآنچه  درد کشیدم

وقتی  به  تو رسیدم

من دل به تو سپردم

وقتی دیدم  که مُردَم

هزار خطا و اشتباه

حاصلی که دادی به ما

حالی   دیگه   ندارم

دیگه  دوستت  ندارم

برو تو دل تو ای دل

نبودی تو هیچ خجل

ای همه  اعتمادم

چرا دادی به بادم

باید  خنجر  بدارم

روی  تنت  ببارم

 

+ نوشته شده توسط A.R.R در سوم مرداد ۱۳۹۳ و ساعت 15:52 PM |
سخن چون داروست اندکش درمانگر است و بسیارش کشنده.

 

+ نوشته شده توسط A.R.R در شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۳ و ساعت 11:26 AM |
 

صبوری

 

ما که خود با نیکی عادت داشتیم

 

کار خود  را  با  دعا  بگذاشتیم

 

هر شب و روزی امید و انتظار

 

لحظه ها را پشت سر بگذاشتیم

 

هر شب   تلخی   به  امید  دگر

 

روزمان را همچو شب پنداشتیم

 

هر غمی بود و ستم ، ظلم و جفا

 

هر درشتی  زجری و درد و خطا

 

نام   آن   را   آزمون   بگذاشتیم

 

ما  گرفتیم  و کشیدیم  و خموش

 

تو همی گفتی بگیر و هم بنوش

 

اما جانا حاصلش برگو چه بود

 

بنگرو آخر بیار ما را به هوش

 

+ نوشته شده توسط A.R.R در نوزدهم مهر ۱۳۹۲ و ساعت 12:55 PM |

مادر

                                  مادر  تو  بهترینی  تو  سرو  نازنینی

گاهی بپرسم ازخود توموجود زمینی؟

رنجهای تو یادمه صبر تو یک عالمه

توسرمای زمستون تو گرمای تابستون

تو به من آموختی چیزی که دادی نَستون

شبای سرد و خاموش

روزای گرم وروشن

تو سختی و توی غم

تو خوشی و تو ماتم

همیشه من  یادتا

صفا و اون نامتا

نمی کنم فراموش

تا که بشم یه خاموش

+ نوشته شده توسط A.R.R در بیست و دوم بهمن ۱۳۹۱ و ساعت 15:51 PM |

تو

تو از سُلاله ی پاک نموندی رفتی در خاک

گذشتی  رفتی  اما ، از اون زمون  تا اکنون

 شده گریبونم چاک

خزون شده بهارم

خاموش شده ستارم

تو باغ زندگی من

نه گلی مونده نه تاک

+ نوشته شده توسط A.R.R در بیست و دوم بهمن ۱۳۹۱ و ساعت 15:43 PM |

حرفی ندارم

 

حرفی  ندارم   بزنم

چیزی ندارم که بگم

                              با همه درد سرم

                                             با همه رنج تنم

                              با همه زخم دلم

                                                  حرفی  ندارم  بزنم

                                                 چیزی ندارم که بگم

 

شعری   نیاید   به   بَرَم

وزین سکوت سوخت تنم

اثر      نداره       سخنم

                     کاری که باید بکنم 

                     نام   تو از یاد ببرم

                     خاطرت از دل بزنم                          

                     مهر تو از جان بکنم

                                              حرفی  ندارم   بزنم

                                              چیزی ندارم که بگم

 

نه مرهمی به زخم من

نه همدمی به رنج من

نه یاد من دهی سخن

نه کاهشی ز درد من

                         حرفی   ندارم  بزنم

                         چیزی ندارم که بگم

گرچه که بد نام شدم

پخته  بُدم  خام  شدم

لطف کمی  یاد دارم

از تو غمی یاد دارم

خاطری نا شاد دارم

                        حرفی  ندارم  بزنم

                       چیزی ندارم که بگم

تو دانه  من   دام   شدم

تو آسمون  ،  بام   شدم

تو قیل  و من  قال  شدم

تو خاص ومن عام شدم

                       حرفی  ندارم  بزنم

                       چیزی ندارم که بگم

نه  تو برام  آن  شدی

نه من برا ت این شدم

آخر نفهمیدی چرا؟!

هم این وهم آن شدم

لیک چرابدین طریق

نه این و نه آن شدم

                      حرفی  ندارم   بزنم

                      چیزی ندارم که بگم

رفتی تو و شاد شدی

بسته به دل باز شدی

بند   طمع  آز   شدی

نه اینکه هوشیار شدی

                                        هر جا بری این زمینه

                                        خیال نکن بازی اینه

                                        حرفی   ندارم   بزنم

                                        چیزی ندارم  که بگم

      حرفی ............                                  

 

                  

                     

+ نوشته شده توسط A.R.R در یازدهم مهر ۱۳۹۱ و ساعت 16:46 PM |

حباب

 

به من می گی کیستم

تو که می گی چیستم

نمره می دی بیستم

چندتا کاری ریستم

یه عمری من زیستم

دائم میدی ایستم 

یه روز می یای نیستم

 

+ نوشته شده توسط A.R.R در دهم خرداد ۱۳۹۱ و ساعت 15:58 PM |
مسجد جامع اصفهان درگذر تاریخ

مسجدجامع اصفهان درسبزه میدان واقع شده است،جایی که 400 سال پیش به آن میدان کهنه می گفته اند،چون یکی از بخشهای فرعی شهرمحسوب می شود.مسجدجامع نیزدراین بخش قدیمی شهر قرار داشته واز اهمیت خاصی برخورداراست.در صدراسلام مسجدی باحیاط باز وستونهای چوبی در این محل ساخته شده بود.ازآثارمسجدقدیمی چیزی باقی نمانده استولی برطبق نوشته سیاحان وجغرافی نویسان چون ابن حوقل ومافروخی و ناصرخسرو،مسجدقدیمی بسیارساده ودارای صحنی بزرگ با رواق های متعدد بوده است،طبق مدارک تاریخی،این مسجد درطول زمانبه سبب آتش سوزی،زلزله،جنگها و نارامیها خرابودوباره بازسازی شده است.مسجدجامع اصفهان با نقشه چهارایوانی بنا شده وبنای کنونی آن شامل بخشهای زیراست:

شبستان مسجد برستونهای مدوراستواراست و با گچبریهای بسیار زیبا تزیین شده است.این بخش متعلق به دوره دیلمیان می باشد.

گنبد وچهل ستون اطراف آن معروف به خواجه نظام الملک است که در ایوان جنوبی مسجد واقع شده ودرفاصله سالهای465-485 هجری بنا شده است.

گنبد معروف به گنبد خاکی که دربخش شمالی حیاط درسال481 هجری ساخته شده است.ساخت این گنبد وشبستان رابه تاج الملک از وزرای عصرسلجوقی نسبت می دهند.از نظر زیبایی گنبد شمالی وشبستان آن از مهمترین واحدهای ساختمانی مسجد شمرده می شوند.گنبد شمالی نیزروی سه کنجهایی که از تبدیل چهارگوش به دایره ایجاد شده اند،بنا گردیده است.

ایوان معروف به صفه شاگرد که در عصرسلجوقی بنا شده وبه ترتیب درقرن هشتم ویازدهم هجرییعنی زمان ایلخانی وصفوی قسمتهای تزیینی به آن افزوده شده است.

صفه معروف به صاحب متعلق به دوره سلجوقی است که تزیینات ومنارهای آن را در دوره قراقویونلو وصفوی به آن افزوده شده است.

ایوان غربی معروف به صفه استاد نیزدرعصرسلجوقی بنا شده است ولی در دوره صفوی آن را با کاشیکاری تزیین کردند.

صفه معروف به عبدالعزیزکه در دوره آل مظفر تکمیل شده وایوان شمالی معروف به صفه درویش که درعصرسلجوقی ساخته شده ودرعهد صفوی تزیین گردیده است.

مسجد ومحراب بسیار زیبای اولجایتوکه آن را در710 هجری به مجموعه بناهای مسجدافزوده اند.بناهای وسط حیاط مرکزی وحوض آن درعهد شاه عباس ساخته شده است،مسجد جامع اصفهان دارای وردودیهای متعدد وتاریخ سردر قدیمی آن515 هجری است.در تمامی قسمتهای این مسجد تزییناتی باآجر،گچ وکاشی به چشم می خوردکه هر یک از آنها در نوع خود بی نظیر است.همچنین در این بنای زیبا حدود سی کتیبه تاریخی وجود دارد که همه آنها مورد بررسی کامل قرار نگرفته اند.مسجد دردوران آل بویه ودوران امیرالامرایی ازمراکزفرهنگ وتمدن اسلامی بوده است.بیشترین شهرت مسجد جامعه به خاطر دو گنبد آن است.در قرن سوم هجری مسجد نیاز به وسعت بیشتری داشت درسال 226 هجری در زمان خلافت معتصم عباسی مسجد جامع شهربه دومین مرحله تحول اساسی خود پا می گذارد.مسجد اولیه تخریب و دوباره چندین برابر ساخته می شود.محراب معروف اولجایتو روی سازه دیوار آجری موجود که همان دیوار شمالی ایوان غربی است ساخته شده.تشابه قرینه سازی هایی که بین ایوان غربی و ایوان شرقی وجود دارد و نیز وجود آثار دیگری از جمله ستونها و مهرهای گچی کشف شده نشان دهنده آن است که اصل ایوان مربوط به دوران سلجوقی هم زمان با ایوانهای جنوبی وغربی ساخته شده است.مسجد جامع در قرن سوم هجری در دوره حکومت آل بویه وپس از گسترش شهر اصفهان برروی مسجد کوچکتری که در سال106 هجری بر روی آثار به جا مانده ازعهد ساسانی ساخته شده بود،پایه ریزی شد.رز قرن چهاروپنج هجری در جهت توسعه و زیبا سازی این مسجد تغیییراتی درآن داده شد طی این قرون که معاصر حکومت سلجوقیان است،این مسجد دارای گنبد خانه شد و از حالت شبستانی به صورت چهار ایوانی تبدیل گردید و دوره بعد تا زمان صفویه وحتی بعد آن از تحولاتی در زمینه معماری و تزیینات وابسته به آن برخوردارشد که در نتیجه آن این بنای ارزشمند به عنوان مجموعه ای از چهارده قرن معماری اسلامی همچنان با عظمت و ابهت به حیاط خود ادامه می دهد این مسجد با شماره95 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

 

+ نوشته شده توسط A.R.R در بیست و هشتم فروردین ۱۳۹۱ و ساعت 17:34 PM |
گاهی نوشتن برای فراموش کردن است نه به خاطرآوردن
+ نوشته شده توسط A.R.R در چهارم بهمن ۱۳۹۰ و ساعت 13:1 PM |


Powered By
BLOGFA.COM